Portainer-მა შეწყვიტა თავისი Community Edition-ის მხარდაჭერა, ამიტომ მის ნაცვლად Docker-ის ამ უფრო მარტივ მენეჯერზე გადავედი

უკვე წლებია, რაც Docker-ს ვიყენებ. სწორედ ის უზრუნველყოფს ჩემი ჭკვიანი სახლის მთლიანი სტეკის და ყველა სხვა პროგრამული დეტალის მუშაობას. მიუხედავად იმისა, რომ Docker-ის მართვა CLI-დანაც (ბრძანებათა სტრიქონიდან) მშვენივრად შემიძლია, კარგი გრაფიკული ინტერფეისი ფუფუნებაზე მეტად ყოველდღიურ კომფორტად იქცა. ის ამარტივებს იმის დანახვას, თუ რა მუშაობს ამჟამად, სტეკის გადატვირთვას და ჟურნალების (logs) შემოწმებას.

Portainer-ი ყოველთვის ჩემი უპირველესი არჩევანი იყო, თუმცა მისმა გადაწყვეტილებამ, Community Edition-ი ძველ კოდურ ბაზაზე დაეტოვებინა, მაშინ როდესაც თავად სრულიად ახალი მიმართულებით ვითარდება, დამაფიქრა, ღირდა თუ არა მასთან დარჩენა გრძელვადიან პერსპექტივაში. სწორედ ამ კურსის შეცვლამ მიბიძგა Dockge-ისკენ. ეს ღია კოდის მქონე Docker Compose-ის მენეჯერი Uptime Kuma-ს დეველოპერისგან, კონტეინერების მართვის გაცილებით მარტივ მიდგომას გვთავაზობს და შესაძლოა აღმოჩნდეს საუკეთესო განახლება, რაც ჩემს NAS-ზე ოდესმე გამიკეთებია.

Portainer-იდან Dockge-ზე გადასვლა სრულიად უმტკივნეულოა

ლოგები, ტერმინალი და პრობლემების მოგვარება ზედმეტი ნაბიჯების გარეშე

დასაწყისისთვის, არ მინდოდა მთელი ჩემი სისტემის ერთბაშად მიგრაცია. Portainer-ში ჩემი Docker-ის კონფიგურაცია აგებული იყო სტეკებსა და Compose ფაილებზე. Dockge თითქმის ანალოგიურად მუშაობს, ოღონდ მცირედი განსხვავებებით. თითოეული აპლიკაცია იღებს საკუთარ დირექტორიას, Compose ფაილს და მუდმივ მონაცემებს (persistent data). Dockge თქვენს სერვერზე არსებულ ამ Compose ფაილს ჭეშმარიტების პირველწყაროდ მიიჩნევს და გაძლევთ ვებინტერფეისს მის სამართავად.

ეს ყოველდღიურ გამოყენებაში უკეთესობისკენ დიდ განსხვავებას ქმნის. Dockge უბრალოდ კითხულობს Compose ფაილებს დისკიდან და პირდაპირ ინტერფეისში აჩენს მათ. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია ჩემს NAS-ზე, რადგან გამუდმებით ვამატებ, ვშლი და ვტესტავ კონტეინერებს. შეიძლება დავაყენო რამე მედიის სამართავად, ვცადო ახალი უტილიტა ან დროებით გავუშვა სერვისი მის შესამოწმებლად. Dockge-ის მეშვეობით შემიძლია შევქმნა Compose კონფიგურაცია, ჩავაგდო NAS-ზე და Dockge-ს ავაწყობინო სტეკი ისე, რომ ტექსტურ რედაქტორს, SSH სესიასა და Docker-ის ბრძანებებს შორის ლავირება აღარ დამჭირდეს.

Dockge-ის Compose რედაქტორი განსაკუთრებით მოხერხებულია და ეს ის ფუნქციაა, რომელსაც ყველაზე ხშირად ვიყენებ. შემიძლია გავხსნა სტეკი, შევცვალო image-ის თეგი, ან უბრალოდ ჩავასწორო volume-ები პირდაპირ ინტერფეისში. Dockge ასევე საოცრად ამარტივებს გარემოს ცვლადების (environment variables) შეცვლას და განახლებული კონფიგურაციის დანერგვას (deploy) ერთი ეკრანიდან. გარკვეულწილად, სიმარტივის მხრივ, ის Portainer-ზე უკეთესიცაა.

განსხვავებით Portainer-ისგან, სადაც ლოგების სანახავად ჩანართების გადართვა გიწევდათ, Dockge-ის უფრო სუფთა მიდგომა Compose-ის გამონატანს რეალურ დროში აჩვენებს. სინამდვილეში, ტერმინალზე წვდომაც უფრო მარტივია. ეს ყველაფერი ნიშნავს იმას, რომ თუ კონტეინერი ვერ გაეშვა, რეალურ დროშივე ხედავთ, რა ხდება კულისებში. შესაბამისად, ხარვეზების გამოსწორებაც ისეთივე სწრაფია.

ნამდვილად ვერ ვიტყვი, რომ Portainer-ში კონტეინერების განახლება რთული იყო, მაგრამ გამოყენებული ტერმინოლოგია არც ისე გასაგები იყო მათთვის, ვინც ამ პროგრამულ უზრუნველყოფასთან მუშაობას ახლა იწყებდა. Dockge უფრო მარტივია. ის უბრალოდ გვთავაზობს განახლების ღილაკს, რომელიც ერთი დაწკაპუნებით ავტომატურად ქაჩავს image-ის განახლებებს. შიგნით კი ის კვლავ ჩემ მიერ განსაზღვრულ Compose კონფიგურაციასთან მუშაობს.

Dockge იდეალურად ერგება იმას, თუ როგორ ვიყენებ Docker-ს

უფრო ვიწრო ფოკუსი ჩემთვის უკეთ მუშაობს

ჩემს NAS-ზე უამრავ სერვისს ვამუშავებ. ბოლო დათვლით, ოცდაათზე მეტი კონტეინერი მქონდა გაშვებული. ზოგიერთი მათგანი მედიას ემსახურება, სხვები ჩამოტვირთვებს მართავენ. ასევე მაქვს ქსელის მონიტორები და ისეთი უტილიტები, როგორიცაა Scanserverjs, რომელმაც ჩემი ძველი სკანერი გააცოცხლა. Docker ერთადერთი გზაა ამ ყველაფრის ისე სამართავად, რომ პროცესი კონტროლირებადი და ლოგიკური იყოს. გარდა ამისა, Docker მათ ჩემი NAS-ის დანარჩენი ნაწილისგან იზოლირებულად ინახავს. ამ ყველაფრის საფუძველი კი Compose ფაილებია. ამასობაში, Dockge გვთავაზობს ვიზუალურ შრეს ამ კონტეინერების საკონტროლებლად.

აქ ჩემი ერთ-ერთი უსაყვარლესი მახასიათებელი ისაა, რომ განსხვავებით Portainer-ისგან, სადაც Compose ფაილების მსგავსი რაღაცები ფაქტობრივად პროგრამის შიგნით იწერება Stacks-ის მეშვეობით, Dockge იყენებს სტანდარტულ Compose ფაილებს, რომლებზე წვდომაც ნებისმიერი ტექსტური რედაქტორიდანაა შესაძლებელი. თუ ოდესმე სხვა მოწყობილობაზე გადასვლა მომინდება, უბრალოდ კონფიგურაციისა და დირექტორიების გადაკოპირება, საჭიროების შემთხვევაში volume-ების მისამართების შესწორება და დანერგვის (deploy) ღილაკზე დაჭერა დამჭირდება.

ახლახან კიდევ ერთ ფუნქციას წავაწყდი, რომელიც შეიძლება გამოსადეგი იყოს მათთვის, ვინც რამდენიმე მოწყობილობას იყენებს. ეს არის Dockge Agents. Dockge-ის აგენტები საშუალებას გაძლევთ, ერთი ინტერფეისიდან მართოთ სერვერებზე გაშვებული Dockge-ის მრავალი ინსტანცია. ეს ჯერჯერობით ჩემი სცენარი არ არის, მაგრამ ჩემი სისტემის ზრდასთან ერთად, ვხედავ, რომ ის ძალიან გამოსადეგი იქნება და, რაც მთავარია, კიდევ ერთი მიზეზი გახდება Dockge-თან დარჩენისთვის.

გულწრფელი ვიქნები: თუ Portainer-ის ენთუზიასტი იყავით და მის შედარებით მოწინავე ფუნქციებს იყენებდით, შესაძლოა აქ ყველაფერი ვერ იპოვოთ. თუმცა მე ასეთი მომხმარებელი არ ვარ. ჩემთვის ეს უფრო ვიწრო ფოკუსი სრულიად საკმარისია.

Portainer შესანიშნავი იყო, მაგრამ Dockge ჩემი Docker-ის სამუშაო პროცესისთვის უკეთესი აღმოჩნდა

თუმცა Portainer-ის ფოკუსი შეიცვალა, ეს არ ნიშნავს, რომ Portainer აღარ ფუნქციონირებს. შეგიძლიათ ჩვეულებრივად განაგრძოთ მისი გამოყენება. მაგრამ მე მინდოდა გადავსულიყავი ისეთ რამეზე, რასაც მეტი მხარდაჭერა ექნებოდა. გარდა ამისა, Dockge ბევრად უფრო ემთხვევა იმას, თუ როგორ ვმუშაობ უკვე Docker-თან.

Dockge მთელ პროცესში Compose ფაილებს ცენტრალურ ადგილს უთმობს, რაც მას კიდევ უფრო კარგს ხდის. ეს ნიშნავს ნაკლებ აბსტრაქციას, კონფიგურაციის ფაილების მარტივ რედაქტირებას, დანერგვასა და დებაგინგსაც (debugging) კი. ყოველივე ეს ნიშნავს, რომ Dockge-ზე გადასვლა ჩემთვის თითქმის უმტკივნეულო და მარტივი ცვლილება იყო, რომელსაც არ ვნანობ.

##### Dockge

Dockge არის ვებ-ხელსაწყო Docker კონტეინერებისთვის Compose-ზე დაფუძნებული სტეკების დასანერგად და სამართავად.