Ollama-ში დაემატა ლოკალური Jev-ის მსგავსი მოდელების მხარდაჭერა

გზა ხელოვნური ინტელექტის სინგულარობისკენ

გვქონდა გაუტესტავი ვაიბ-კოდის ორი რეპოზიტორია, სამოცდათხუთმეტი მძიმეწონიანი SDD-სპეციფიკაცია, საპოხით გაპოხილი ხუთი ჰარნესი, სამარილე, ნახევრად სავსე ქასთომ სქილებითა და კაპსლოკით გატენილი წესებით, ათიოდე დახვრეტილი MCP-სერვერი, RAG-ბაზა ახლად ვექტორიზებული Confluence-ით, თვითნაკეთი იმაგო-კოდინგის დაფა და ყველა ჯურის ავტონომიური აგენტების მთელი წყება — უწყინარი ავტოშემვსებებიდან დაწყებული, ჰალუცინაციებით შეპყრობილი სუბაგენტებით დამთავრებული, რომლებიც slopsquatting-ით პაკეტებს აყენებენ და ჩუმ-ჩუმად საბრძოლო ბაზებს შლიან.

მთელი ეს ყველაფერი ხელოვნური ინტელექტის სინგულარობისკენ გასამგზავრებლად ნამდვილად არ იყო საჭირო, მაგრამ თუკი უნაგირის გარეშე ველოსიპედით მთიდან დაშვებაში მონაწილეობა უკვე დაიწყე, გაჩერება უკვე შეუძლებელია.

ერთადერთი, რაც ჩემში ნამდვილ ცხოველურ შიშს იწვევდა, რევიუზე პასუხისმგებლობის უშუალოდ მოდელისთვის გადაცემა იყო. სწორედ ის მომენტი, როდესაც მეშვიდე აგენტი ადასტურებს მეექვსის ჰალუცინაციებს მხოლოდ იმიტომ, რომ ყველა ტესტი მწვანეა — და მე ვიცოდი, რომ ადრე თუ გვიან ამ ნაგავზეც გადავიდოდით.

არაფერია უფრო უმწეო, უპასუხისმგებლო და გარყვნილი, ვიდრე IT-გუნდი, რომელმაც მულტიაგენტური ორკესტრი allow all რეჟიმში გაუშვა.

ეს არის კრიტიკული (და ოდნავ გესლიანი) მიმოხილვა იმისა, თუ რა დაემართა დეველოპმენტს ბოლო ორიოდე წლის განმავლობაში.